گروه اجتماعی: زهرا ملکوتی خواه در نشست علمی «فرزند تنهای من» در جمع طلاب مدرسه علمیه حضرت نرجس خاتون (س) دولت آباد، آسیب های تک فرزندی را در سه بعد خانوادگی، اجتماعی و فرزند برشمرد و گفت: آنچه محل بحث است آسیب های تک فرزندی برای خود فرزند است.
به گزارش بولتن نیوزبه نقل از حوزه، وی، اولین آسیب تک فرزندی را فرزندسالاری دانست و ادامه داد: در خانوادههای تکفرزندی، بیش از حد به خواستههای فرزند توجه می شود، این توجه بیش از حد والدین و قرار دادن فرزند در کانون توجهات، آثار سوئی بر شخصیت کودک دارد. اینگونه کودکان غالباً حساس، زودرنج، پرتوقع و کمصبر هستند؛ نمیتوانند عواقب اشتباهات خود را بیازمایند و مسؤولیت عمل خود را بپذیرند. این کودکان از جامعه انتظار دارند همانند والدین با آنها رفتار کند و چتر حمایتی خود را بر سر آنان بگستراند.
استاد حوزه خواهران، عدم رشد اجتماعی را به عنوان آسیب دوم مطرح کرد و گفت: بسیاری از جامعهشناسان معتقدند عدم رشد اجتماعی کودکان، مهمترین پیامد تکفرزندی است؛ زیرا کودک به همبازی نیاز دارد تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. تجربۀ روابط انسانی به شکل سنتی آن، احساس ناشی از داشتن خواهر یا برادر و در شبکۀ روابط خویشاوندی مثل عمو، عمه، دایی و خاله است که عامل پیوندها و ثبات عاطفی در روابط اجتماعی نخستین هستند. سیاست تکفرزندی سبب میشود نسل برآمده از این خانوادهها به سمت انزوا و تنهایی سوق داده شوند. بر اساس تحقیقات روانشناسان، رفتارهای پسری که خواهر دارد، بهنجارتر از رفتارهای پسری است که خواهر ندارد.