در بین ویلنهای کمیک بوکی شخصیتهای کمی هستند که به اندازهی مگنیتو جذاب و ویژه باشند. با این که آدم بدهای زیادی هستند که صرفاً به خاطر آدم بده بودن، آدم بده به شمار میآیند …
در بین ویلنهای کمیک بوکی شخصیتهای کمی هستند که به اندازهی مگنیتو جذاب و ویژه باشند. با این که آدم بدهای زیادی هستند که صرفاً به خاطر آدم بده بودن، آدم بده به شمار میآیند ولی این ویلن دیرپای ایکس-من یک شخصیت چند لایه و پر از جزئیات است که گاهی حتی میتوان بحث کرد که حق با اوست. درست است که مگنیتو گاهی کارهایی وحشتناک انجام میدهد و تند میرود اما در ژرفای وجودش به دنبال این است که از همپیمانان جهشیافتهاش که توسط دیگران قربانی و طرد میشوند نگهداری کند.
با تمام این اوصاف، فرقی نمیکند در مورد کدام هویت و کدام نگارش از مگنیتو سخن گفته شود، هنگامی که بحث خشونت و کارهای وحشتناک به میان آید، اریک لنشر جزو سنگدلترینها و بیرحمترینهاست. گفته میشود که هیچگاه قهرمان برجستهای نخواهید داشت مگر این که یک ویلن برجسته برای رویارویی با آنها وجود داشته باشد. این گذاره برای ایکس-من و مگنیتو بیچون و چرا درست است.