به گزارش بولتن نیوز به نقل از عیارآنلاین؛
بازار مسکن را از حیث تقاضا میتوان به دو دسته تقسیم کرد: تقاضای مصرفی،
تقاضای سرمایه ای. تقاضای سرمایهای در بازار مسکن به دسته ای از تقاضاها
گفته میشود که انگیزه متقاضی از ورود به آن صرفا کسب سود است. آمارها نشان
میدهد حجم تقاضای سرمایه ای مسکن در کشور ما بسیار بالاست که این امر
همواره سبب ایجاد حباب و بینظمی در بازار مسکن شده است.
در
بازه زمانی ۱۳۹۰ـ ۱۳۵۵ بیش از ۱۴,۷ میلیون واحد مسکونی به موجودی مسکن
کشور اضافه شده است در حالی که تنها ۸ میلیون خانوار جدید دارای مسکن ملکی
شدهاند. این مسأله بدان معناست که تنها ۵۴ درصد از تقاضای مسکن طی ۳۵ سال
گذشته تقاضای مصرفی بوده است و ۴۶ درصد از تقاضای مسکن را تقاضای سرمایهای
پوشش داده است. اهمیت موضوع در بازه زمانی ۹۰ـ ۱۳۸۵ دو چندان میشود. در
این بازه زمانی ۴,۲ میلیون واحد مسکونی ـ بدون احتساب خانههای خالی از
سکنه ـ به موجودی مسکن اضافه شده در حالی که ۱,۳ میلیون خانوار جدید دارای
مسکن ملکی شدهاند. این بدان معنا است که طی فاصله زمانی دو سرشماری گذشته نزدیک به ۷۰ درصد از تقاضای مسکن موجود به تقاضای سرمایهای اختصاص یافته است. این مسأله از یکسو باعث افزایش تقاضای مسکن اجارهای میشود و از سوی دیگر تأثیر بهسزایی در افزایش قیمت مسکن دارد.
* ارقام بر اساس میلیون است