به گزارش خبرنگار آنا، ایمنی در مدارس از بدیهیترین حقوق کودکان و از پایهایترین وظایف حاکمیتی است؛ حقی که نباید به ملاحظات اداری، کمبود اعتبار یا تعلل مدیریتی گره بخورد. خانوادهها فرزندان خود را با اعتماد به نظام آموزشی راهی مدرسه میکنند، با این انتظار بدیهی که محیط آموزش، امنتر از هر فضای عمومی دیگری باشد.
با این حال، شواهد میدانی و آمارهای رسمی نشان میدهد که این اعتماد در بخشی از مدارس پایتخت با واقعیتی نگرانکننده مواجه است؛ واقعیتی که اگر جدی گرفته نشود، میتواند به بحرانهای جبرانناپذیر انسانی و اجتماعی منجر شود.
در شرایطی که ارتقای کیفیت آموزش به یکی از شاخصهای توسعه تبدیل شده، غفلت از ایمنی فضاهای آموزشی نهتنها یک ضعف مدیریتی بلکه مصداق روشن «خطرسازی ساختاری» است. حادثه در مدرسه صرفاً یک رویداد فنی نیست؛ زنگ خطری است که مستقیماً سرمایه اجتماعی، آرامش عمومی و اعتماد خانوادهها را نشانه میگیرد. اگر خدایی نکرده در سایه بیعملی دستگاههای مربوطه حادثهای صورت گیرد بدون شک موجی از مشکلات و اعتراضات را برای جامعه به همراه خواهد داشت.