اقتصاد۲۴- تاریخ توسعه میدان مشترک آزادگان (مجنون در عراق) را که ورق بزنید، پر است از رفتنها و آمدنها، بودنها و نبودنها، هستها و نیستها و قراردادها و تفاهمنامههایی که نتوانست مرهمی بر زخمهای دهمین میدان نفتی بزرگ جهان و چهارمین میدان بزرگ نفتی ایران پس از میادین اهواز، گچساران و مارون باشد. آخرین آن هم امضای تفاهمنامه توسعه میدان مشترک نفتی آزادگان با شش بانک خصوصی و دولتی و شش شرکت اکتشاف و تولید داخلی که ۱۴ تیرماه ۱۴۰۱ و با سروصدای زیادی با حضور رئیسجمهوری امضا شد؛ یعنی بیش از یک سال پیش.
براساس این تفاهمنامه مقرر شده است شش شرکت اکتشاف و تولید و شش بانک خصوصی و دولتی پس از امضای تفاهمنامه نسبت به تشکیل و تأسیس یک شرکت واحد با عنوان شرکت اکتشاف و تولید آزادگان اقدام کنند و ۸۰ درصد آورده از سوی بانک داخلی و ۲۰ درصد هم از سوی شش شرکت اکتشاف و تولید این پروژه تأمین شود.
جواد اوجی، وزیر نفت، پس از امضای این تفاهمنامه در صفحه شخصی خود در توییتر نوشت: «برای نخستینبار در تاریخ صنعت نفت ایران، طرح توسعه یکپارچه میدان نفتی مشترک آزادگان با تأمین مالی هفت میلیارددلاری بانکهای دولتی و خصوصی، هلدینگهای اقتصادی و صندوق توسعه ملی و با هدف افزایش تولید این میدان به ۵۷۰ هزار بشکه در روز عملیاتی خواهد شد». او هشتگ «پیشران اقتصاد کشور» را هم ضمیمه این توییت کرد. حالا بیش از یک سال از امضای این تفاهمنامه میگذرد؛ اما سرانجام کار چه شد؟ «شرق» حدود ۱۳ ماه پس از امضای این تفاهمنامه به سراغ برخی از کارشناسان نفتی رفته تا نظرشان را در این زمینه جویا شود.