یکشنبه 4 مرداد 1405 – 13:30
خودرو های پرنده هیدروژنی با تکیه بر برد پروازی بیشتر، سوختگیری سریعتر و آلایندگی کمتر، به یکی از مهمترین مسیرهای توسعه حملونقل هوایی آینده تبدیل شدهاند.
به گزارش سرویس خودروی تکناک، خودرو های پرنده سالها به عنوان مفهومی علمی-تخیلی شناخته میشدند، اما پیشرفت فناوری در سالهای اخیر این ایده را به واقعیت نزدیکتر کرده است. بیشتر پروژههای کنونی بر پایه هواگردهای برقی با قابلیت برخاست و فرود عمودی، موسوم به eVTOL توسعه یافتهاند. با وجود این، گروهی از شرکتهای فعال در صنعت هوانوردی مسیر متفاوتی را انتخاب کردهاند و به جای باتری از هیدروژن به عنوان منبع اصلی تأمین انرژی استفاده میکنند. این رویکرد میتواند بسیاری از محدودیتهای هواگردهای برقی فعلی را برطرف کند.
در ادامه با پنج پروژه مهم خودروی پرنده هیدروژنی آشنا میشویم که هر یک تلاش میکنند بخشی از آینده حملونقل هوایی را تغییر دهند.
شرکت سازنده معتقد است که استفاده از هیدروژن میتواند مدت پرواز این هواگرد را به شکل محسوسی افزایش دهد. در هواگردهای باتریمحور، افزایش برد معمولاً به نصب باتریهای بزرگتر منجر میشود که وزن هواگرد را افزایش میدهد و بخشی از مزیت ایجادشده را از بین میبرد. اما در سامانهفرهای انفرادی یا خانوادگی و نسخه تجاری برای جابهجایی مدیران و مشتریان سازمانی از جمله مدلهایی هستند که برای این پروژه در نظر گرفته شدهاند.
یکی از ویژگیهای شاخص خودروی پرنده هیدروژنی AirCar این است که برخلاف هواگردهای eVTOL، برای برخاستن و فرود از باند استفاده میکند. این خودرو پس از رسیدن به محل پرواز، در کمتر از دو دقیقه از یک خودروی جادهای به یک هواپیمای بالثابت تبدیل میشود. بالها از داخل بدنه باز میشوند و بخش عقب خودرو نیز تغییر شکل میدهد تا شرایط لازم برای پرواز فراهم شود. پس از فرود نیز این فرایند به صورت معکوس انجام میشود و وسیله دوباره به یک خودرو تبدیل خواهد شد.
یکی از مهمترین مأموریتهای پیشبینیشده برای این هواگرد، انتقال بیماران و نیروهای امدادی است. شرکت سازنده بیان کرده که فضای کابین به اندازهای طراحی شده است که بتواند تجهیزات پزشکی یا کادر درمان را نیز حمل کند. همچنین از این هواگرد میتوان در مأموریتهای دولتی، امداد و نجات و تاکسی هوایی استفاده کرد.
یکی دیگر از مزیتهایی که برای DF600 مطرح شده، کاهش زمان آمادهسازی میان دو پرواز است. در هواگردهای باتریمحور، شارژ کامل باتری ممکن است زمان زیادی نیاز داشته باشد، اما در سامانههای هیدروژنی، سوختگیری تنها چند دقیقه طول میکشد و هواگرد میتواند دوباره وارد مأموریت شود.