۱۳:۰۰ – ۱۷ تير ۱۴۰۵
تاریخ ورق خورده و صلحطلبترین رهبر تاریخ ایران، با پیکرش تصویری خلق کرده که میتواند قرنها مایهی فخر ایرانیان باشد.
باشگاه خبرنگاران جوان – هواپیما نرم روی باند فرودگاه مینشیند. چند دقیقه بعد، پیکری آرمیده در دل پرچم سهرنگ ایران از هواپیما بیرون میآید، تیم تشریفات، تمام تشریفات مرسوم را رها میکند و طولی نمیکشد که باند فرودگاه را مردان سیاهپوش و عزادار پر میکنند. آقایان کتوشلوارپوش، فرماندهان شیک، سرداران باابهت، همه و همه حالا فقط یک صفت دارند. همه عزادارند و بلد نیستند عزاداریشان را لای زرورق تشریفات دیپلماتیک بپیچند و مثل بچههای پدر از دست داده، میدوند پی پیکر. دقایقی طولانی باید سپری شود تا همه از تابوت رهبر شهید ایران، تبرکی بردارند و پیکر در جایگاه قرار بگیرد تا مراسم رسمی آغاز شود. آن چند دقیقه، آن طوفان آدمها روی باند فرودگاه را شبکههای تلویزیون ایران زنده پخش میکنند.
این، فصلی از تاریخ این مملکت است که نه در تهران، نه در مشهد و نه در هیچکدام از شهرهای ایران رقم نخورده. آن صحنهی شکوهمند در نجف خلق شده و کسانی که آنطور پروانهوار گرد پیکر رهبر ما چرخیدند، عراقی بودند. عراقی.
پیکر رهبر شهید برای مراسم تشییع و وداع راهی عراق شد. تمام اجزای این جمله شگفتانگیز است و از واقعیتی مهیب پرده برمیدارد. هنوز چهل سال از پایان جنگ هشتسالهی ما و عراق نگذشته. هنوز مردانی که آن روزها برای فتح وجببهوحب خاک عراق در برابر تجاوزات دشمن به خاک ایران نقشه میکشیدند زندهاند. هنوز سربازان آن روزها برای بچهها و نوههایشان خاطره تعریف میکنند.