مطابق با ماده ۲۹ برجام، آمریکا و اتحادیه اروپا باید از اعمال هرگونه سیاست با هدف خاص تاثیرگذاری خصمانه و مستقیم بر عادی سازی تجارت و روابط اقتصادی با ایران، خودداری کنند.
همچنین در ماده ۳۳ برجام آمده است که گروه ۱+۵ و ایران در خصوص گامهای لازم برای تضمین دسترسی ایران در حوزههای تجارت، فن آوری، مالی و انرژی توافق خواهند کرد. اتحادیه اروپایی حوزههای ممکن برای همکاری بین اتحادیه اروپایی، دولتهای عضو و ایران را بررسی بیشتر خواهد نمود، و در این چارچوب بهره گیری از ابزارهای ممکن همانند اعتبارات صادراتی به منظور تسهیل تجارت، تامین اعتبار پروژهها و سرمایه گذاری در ایران را بررسی خواهد کرد.
بنابراین مطابق با مفاد صریح برجام، طرف غربی نه تنها میباست از ایجاد اختلال در رونق تجاری و اقتصادی ایران در پسابرجام خودداری میکرد که حتی شرایط را برای تسهیل و تسریع این امر نیز مهیا میساخت، اما معالاسف آنچه در این حدود ۳۴ ماه مشاهده شده، کارشکنی محض از سوی غربیها برای تمتع اقتصادی و تجاری ایران در پسابرجام بوده است.