
آرتین زهرابی
این ادعا که «تیم ملی جای تغییر نسل نیست» با تاریخ فوتبال ایران جور درنمیآید؛ دو نمونه روشن از جامهای جهانی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ نشان میدهد پوستاندازی در تیم ملی نهتنها ممکن، بلکه گاهی ضروری است.
آنهایی که ادعا میکنند تیم ملی جای ساختن یک نسل جدید نیست، با پوزیشن «دانای کل» وارد صحنه شدهاند؛ انگار قرار است با این دیدگاه عجیب که بیشتر شبیه ملیگویی است، منتقدان را سر جای خود بنشانند.
اما حقیقت چیز دیگری است.
