امروز سالگرد بازگشت آزادگان سرافراز به میهن است؛ آزادگانی که سالها رنج اسارت در اردوگاههای مخوف رژیم بعث را تحمل کردند و سرافرازانه به میهن بازگشتند.
در ۵ اسفند ۱۳۶۴ (۲۴ فوریه ۱۹۸۶) قطعنامه ۵۸۲ توسط شورای امنیت سازمان ملل به تصویب رسید؛ بند ۴ این قطعنامه به موضوع رسیدگی به وضعیت اسرای جنگ ایران و عراق اختصاص داشت و در آن تصریح شده بود که دو طرف باید با همکاری کمیته بینالمللی صلیب سرخ نسبت به تبادل اسرا اقدام کنند.
عراقیها با توجه به افزایش شمار اسرایشان بویژه در ماههای پایانی جنگ، نسبت به اجرای بند ۴ قطعنامه ۵۸۲ اهتمام داشتند؛ در ۱۷ مرداد سال ۶۹، مقامات کشورمان طی نامهای به صدام که نسبت به برقراری صلح ابراز تمایل کرده بود، مفاد عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر را گوشزد کردند؛ رئیس رژیم بعث عراق در پاسخ به این نامه تصریح کرد «مبادله فوری و همه جانبه اسرای جنگ به هر تعدادی که در عراق و ایران به سر میبرند، از طریق مرزهای زمینی و از راه خانقین – قصرشیرین و راههای دیگری که مورد توافق قرار میگیرد صورت خواهد گرفت و ما آغازگر این اقدام خواهیم بود و از روز جمعه ۱۷ اوت ۱۹۹۰ [برابر با ۲۶ مرداد ۱۳۶۹]به آن مبادرت خواهیم کرد… با این تصمیم، دیگر همه چیز روشن شده و بدین ترتیب همه آنچه را که میخواستید و بر آن تکیه میکردید، تحقق مییابد.»
مجلس شورای اسلامی ایران نیز در آذر ماه ۶۸ مصوبه حمایت از آزادگان را تصویب کرد؛ به موجب این مصوبه در ۲۲ مرداد سال ۶۹، ستاد رسیدگی به امور آزادگان تشکیل شد؛ ستاد مزبور با ساماندهی بیش از ۲۷۰ واحد به آماده سازی مقدمات استقبال از آزادگان پرداخت.