یکی از مهمترین چالشهایی که باعث شده است ما به شرایط بغرنج فعلی برسیم، ناهماهنگی گسترده بین بخشهای مسئول و تصمیمساز در کشور است. این ناهماهنگی از سالهای قبل در بطن نظام اجرایی و تصمیمساز ما بوده و روز به روز شدت پیدا کرده و باعث شده است ما در حوزه حکمرانی آب متکی به تصمیمگیریهای بموقع، هماهنگ، منطقی و علمی نباشیم
جوان آنلاین: در پاسخ به این سؤال که فوریترین تغییر یا تغییرات در حکمرانی آب در ایران چیست، به نظرم قبل از هر چیز باید در چالشهای حکمرانی آب دقیق شویم. در شرایط فعلی یکی از مهمترین چالشهای ما نبود حکمرانی یکپارچه منابع آب در کشور است. فقدان حکمرانی یکپارچه و نبود نظامهای پایش و پیشآگاهی، مبتنی بر داده و اطلاعات علمی، چالشی بسیار مهم در کشور ما ایجاد کرده که در نهایت به شکلگیری تصمیمگیریهای جزیرهای، حوزهای و جدا از هم منجر شده و دایره تصمیمگیریهایی را شکل داده که مبتنی بر یک نظام پایش علمی و دادهمحور نیست.
با محکوم کردن هم به حکمرانی آب نمیرسیم
یکی از مهمترین چالشهایی که باعث شده است ما به شرایط بغرنج فعلی برسیم، ناهماهنگی گسترده بین بخشهای مسئول و تصمیمساز در کشور است. این ناهماهنگی از سالهای قبل در بطن نظام اجرایی و تصمیمساز ما بوده و روز به روز شدت پیدا کرده و باعث شده است ما در حوزه حکمرانی آب متکی به تصمیمگیریهای بموقع، هماهنگ، منطقی و علمی نباشیم. ما با محکوم کردن و زیر سؤال بردن برخی از بخشها نمیتوانیم به حکمرانی آب برسیم. چندین سال است در نوشتهها و سخنرانیهای مختلف انگشت اتهام به سمت کشاورزی گرفته و گفته میشود ۹۰درصد آب مصرفی کشور در این بخش مورد استفاده قرار میگیرد، بنابراین این بخش محکوم میشود.
اگرچه قابل انکار نیست که ما در بخش کشاورزی هنوز به بهرهوری لازم نرسیدهایم و مسلماً نیاز به اصلاحات جدی در این بخش داریم، اما اینکه بخواهیم به صورت موردی از مسئولیت و وزن بخشهای مشخص دیگر بکاهیم و صورتمسئله را در بخش کشاورزی و مثلاً تولید هندوانه تقلیل دهیم، عملاً نقض غرض است.