17 شهريور 1404
۱۷ شهریور ۱۳۵۷، نقطه عطفی در تاریخ انقلاب اسلامی ایران بود. این واقعه نه تنها نشان داد که حکومت پهلوی هیچ راهی برای بقا جز سرکوب خونین ندارد، جنایت این روز به تعمیق شکاف بین مردم و رژیم پهلوی منجر شد.
برگزاری نماز عید فطر در تپههای قیطریه در ۱۳ شهریور به تظاهرات عظیم ضد حکومتی شد، این تظاهرات روزهای ۱۴ تا ۱۶ شهریور ادامه یافت و در ۱۶ شهریور به اوج خود رسید. همان شب، شاه برای کنترل وضعیت، در تهران و ۱۱ شهر دیگر حکومت نظامی اعلام کرد و فرماندهی تهران را به ارتشبد غلامعلی اویسی (مشهور به قصاب ایران) سپرد.
سحرگاه ۱۷ شهریور، مردم تهران بیخبر از اعلام دیرهنگام حکومت نظامی (ساعت ۶ صبح) با شعارهای مرگ بر شاه، درود و بر خمینی به سمت میدان ژاله (شهدای امروز) سرازیر شدند.