۱۵ سال پیش نخستین قطعنامه سازمان ملل علیه ایران صادر شد. سال ۱۳۸۹ در سرخوشی فراوانی درآمد ارزی حاصل از فروش نفت، سکه تمامبهار آزادی را ۱۴۱ هزار تومان میخریدیم. دلار ۹۲۳ تومان بود. روند رشد قیمتها در محدوده ۱۲ درصد میگشت. اغلب ما در طبقه متوسط زندگی میکردیم. سطح رفاهمان بد نبود. تعداد فقرا کمتر از ۹ میلیون نفر بود و بیشتر از ۸۸ درصد مردم بالای خط فقر زندگی میکردند.
کاغذپارههایی که قرار نبود تاثیری بر وضعیت رفاه و معیشت مردم داشته باشد؛ طعم فقر را به درصد بالایی از مردم ایران چشاند. تحریم موضوع تازهای در ایران نیست؛ از همان ماجرای گروگانگیری ۱۳ آبان ۱۳۵۸، اقتصاد درگیر تحریمهای آمریکا شد. بعدتر هم وقتی ایران قرارداد هواپیمای اف-۱۶ از آمریکا را یکجانبه لغو کرد، فروش اسلحه به ایران ممنوع شد، درست پیش از جنگ ایران و عراق. در دوره هاشمی هم با تحریم صنعت نفت ایران، محدودیتها بیشتر شد.