محمدی میگوید هزینه پوشک بزرگسالان و داروهای ضدتشنج و پوکیاستخوان زکیه ماهانه بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان است. به گفته او، دخترش در ۲۷ سالی که تحت پوشش بهزیستی بوده، حدود ۱۰ سال مستمری گرفته، در هفتسالگی یک ویلچر دریافت کرده و دو سال قبل نیز یک تخت در اختیارش قرار گرفته است. کمکهزینه پوشک نیز برای نخستینبار ماه گذشته پرداخت شده، اما حقپرستاری همچنان به او تعلق نگرفته است.
این در حالی است که طبق بررسیهای مطرحشده در گزارش، برای صفر کردن کل افراد پشتنوبت حقپرستاری حدود ۷.۵ همت اعتبار نیاز بود. با وجود تأمین این اعتبار، سازمان بهزیستی در خردادماه آن را صرف افزایش ۹۰ درصدی مبلغ حقپرستاری برای افرادی کرد که پیش از این دریافتکننده بودند و راهکاری برای متقاضیانی که بعضاً یک دهه در انتظار ماندهاند، ارائه نشد.
رها مختاری، فعال حوزه معلولان، نسبت به این شیوه تخصیص انتقاد دارد و میگوید مسئله مخالفت با افزایش مبلغ حقپرستاری نیست، بلکه نباید بخشی از مشمولان سالها از دریافت آن محروم بمانند. به گفته او، «حقپرستاری حقی برابر برای همه مشمولان است» و افزایش سالانه این کمکهزینه برای یک گروه، با پشتنوبت ماندن گروه دیگر سنخیتی ندارد.
او همچنین به گزارشهای بهزیستی درباره صفر شدن پشتنوبتیهای دهک یک اشاره میکند؛ در حالی که زکیه با معلولیت خیلی شدید و قرار داشتن در همین دهک، همچنان حقپرستاری دریافت نمیکند.روایت زکیه فقط داستان یک خانواده نیست؛ نمونهای از هزاران خانوادهای است که بار مراقبت تماموقت از فرد دارای معلولیت را در خانه بر دوش دارند، اما همچنان منتظر دریافت کمکهزینهای هستند که سالها برای آن در صف ماندهاند.