گروه فرهنگ و هنر: فیلم سیاه و سفید همچون گونهای رو به انقراض هر ساله کمتر و کمتر تولید میشود اما هنوز هم میتوان در میان آثار اکران شده ظرف یک دهه گذشته به تعدادی از فیلمهای شاخص سیاه و سفید برخورد کرد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از دیجیکالا مگ، در میان تعداد کثیر آثار رنگی بعضی فیلمهای خاص متعلق به جریانهای کمتر عامهپسند سینما، گاهی اوقات بعضی فیلمهای کمبودجه و بعضی مواقع فیلمهایی که مدل داستانگویی یا عناصر فرمیشان سیاه و سفیدبودن را الزامی کرده، ساخته میشوند.
به هر حال این نکته انکارناپذیر است که تعداد فیلمهای سیاه و سفید به شدت کاهش یافته اما استفاده از این ویژگی نه لزوما یک انتخاب بصری ساده بلکه شیوهای است برای بیان هنری. اگر به بحثهای ریشهای پیرامون استفاده از رنگ در سینما توجه کنیم خواهیم دید که عدم استفاده از رنگ گاهی اوقات میتواند باعث شود به جای توجه به جزییات نهچندان حایز اهمیت، مخاطب به برخی ویژگیهای اساسیتر این فیلمها توجه کند. برای مثال اشکال هندسی درون یک قاب رنگی ممکن است کمتر مورد توجه قرار گیرند اما همان شکلها در یک قاب سیاه و سفید توجه بیشتری به خود جلب کنند.
عدم استفاده از رنگ گاهی اوقات فضا را واقعیتر میکند (برای مثال نمایش زمان گذشته) و گاهی اوقات برعکس به ساخت تصویری تخیلی یاری میرساند (چرا که زندگی واقعی در نگاه مخاطب رنگی است). از سوی دیگر حذف رنگ در بعضی صحنهها میایی دارند.
به دلیل اهمیت فیلمهای سیاه و سفید و ویژگیهای خاص فرمی این آثار در ادامه قصد داریم ۱۰ فیلم شاخص سیاه و سفید که در یک دهه اخیر اکران شدهاند را به ترتیب سال اکران معرفی کنیم:
۶- آغوش ابلیس
