نگاهی به پوچگرایی یا نهیلیسم در قاب سینما
فلسفهی پوچگرایی یا نهیلیسم، به رویکردی اطلاق میشود که در آن فرد تمامی کدهای اخلاقی و ارزشها را بدون معنای واقعی تلقی میکند و باور دارد هیچچیزی در زندگی هدف واقعی ندارد. در طی سال یکی دو قرن گذشته، این فلسفه در آثار ادبی متفاوت مثل کارهای داستایفسکی، آلبر کامو، فرانتز کافکا، ژان پل سارتر و دیگر نویسندههای پوچگرا پیاده سازی شد و سپس به سینما نیز راه پیدا کرد.
فلسفهی پوچگرایی بسیار چالش برانگیز است و آن را میتوان یکی از پر مباحثهترین موضوعات فلسفه در دوران مدرن دانست. در اینجا سعی خواهیم کرد نگاهی داشته باشیم به برترین آثاری که توانستهاند مفاهیم پوچگرایانه را در بطن خود جای بدهند. با وجود اینکه دیدگاهها دربارهی تعریف کلی آن متغیر است و با مفهومی سوبژکتیو روبرو هستیم، با این حال میتوانیم دست بر روی آثاری در سینما بگذاریم که به نحوی خواستهاند معناهای زندگی بشری را با ایدههای خود به چالش بکشند.