فیلم «آخرین امپراطور» (The Last Emperor) فیلمی در مورد تاریخ معاصر است که در آن برتولوچی به زندگی پویی، آخرین امپراطور چین در قرن بیستم میلادی میپردازد. بدین ترتیب و همراه با سبک خاص فیلمبرداری ویتوریو استورارو، ما به درون یک قلمرو سحرانگیز از رنگها، دکور و طراحی قدم میگذاریم که در چندین قرن در دوران گذار و انقلاب در چین وجود داشتهاند.
از آنجایی که کارگردان ایتالیایی در خاک بیگانه است، از پیتر اوتول به عنوان جانشینی برای مربی و ندیم واقعی امپراطور پویی در دوران رهبریاش بر کشور استفاده میکند. در این فیلم شاهد یک امپراطور شاه مآب و زیرک مانند آنچه تاکنون تصور میکردیم نبوده و تنها بزرگ شدن یک پسربچه عجیب و غریب را میبینیم که از همان ابتدا برای امپراطور بودن به دنیا آمده است. در سراسر این فیلم پرجلوه و به خصوص در سالهای آخر ماجرا، شاید برخی انتظار داشته باشند شاهد چینی باشند که هنوز تحت حکومت کمونیستهاست. اما برتولوچی بلوغ این پسربچه مات و مبهوت را در قالبی بسیار ساده و نقاشی گونه از طریق آهنگ متن فوقالعاده ریوییچی ساکاموتو به ما نشان میدهد.