۱۴۰۳/۰۴/۰۸
به گزارش روزپلاس، یکی از آفتهای بسیاری از فیلمهای سینمایی مدت زمان طولانی آنها است. برای این که فیلمی طولانی باشد باید مصالح داستانی کافی وجود داشته باشد و سازندگان با بینش خاصی و برای رسیدن به یک هدف ویژه زمان اثر را طولانی کرده باشند. این که کارگردانی بدون دلیل موجهی فیلمش را طولانی کند، به این معنا است که آن اثر پر است از سکانسهای بدون مصرفی که راحت میتوان حذفشان کرد. سینمای اکشن متاسفانه بیش از هر ژانر دیگری به سکانسهای با منطق نیاز دارد وگرنه خیلی زود منطق اکشنش را از دست میدهد. از آن جایی که ژانر اکشن را هم با حال و هوای فیلم میسنجند، پس تناسب بین مدت زمان و تجمیع سکانسها اهمیت فراوانی دارد. در این فهرست سراغ ۱۰ فیلم اکشن کوتاه رفتهایم؛ فیلمهایی که زیر ۹۰ دقیقه زمان دارند.
اگر اثری سکانسهای بدون منطق زیادی داشته باشد، طبعا از انسجام کافی برخوردار نیست و نتیجه به فیلمی بی سر و ته تبدیل خواهد شد که میتوان راحت قید تماشایش را زد و سراغ فیلم دیگری رفت. حال به سوال اساسی این مقاله برسیم: چرا سینمای اکشن تا به این اندازه به مدت زمان خود وابسته است؟ دلیل این موضوع به همان اهمیت حال و هوای حاکم بر فیلم بازمیگردد. طبعا هر فیلم اکشنی به سکانسهای تعقیب و گریز، درگیری، زد و خورد و چنین چیزهایی نیاز دارد. اما برای رسیدن به چنین سکانسهایی به منطق و زمینهچینی لازم نیاز است. نمیتوان بدون دلیل سراغ یک صحنهی مفصل تعقیب و گریز رفت بدون آن که طرفهای درگیر را نشناخت یا ندانست که دلیل این همه تلاش چیست.
فیلمهایی که توضیحی برای این کار خود نمیدهند، طبعا در جلب رضایت مخاطب هم موفق نیستند؛ چرا که برای همراهی مخاطب با هر سکانس اکشنی نیاز به شفاف کردن موقعیت سکانس است. به عنوان نمونه فیلمی سراسر اکشن چون مجموعهی «جان ویک» (John Wick) را در نظر بگیرید. این فرنچایز سینمایی اثر اکشن موفقی است اما باز هم به دلیل اتکای زیادش به زد و خورد و درگیری و این که عملا تمام مدت فیلم به نمایش همین سکانسها میگذرد، گاهی با شوخیهای طرفدارانش همراه میشود.