افزایش ۱۰ برابری قیمت اقلام حیاتی مانند انسولین و سمعک با سیاست حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی رقم خورد، اما وعده دولت برای جبران کامل توسط بیمهها تحقق نیافت و سهم پرداخت مستقیم بیماران از ۴۲٪ پیش از طرح «دارویار» به رقم تکاندهنده ۷۰٪ افزایش یافته است. این جهش ۱۰ برابری قیمت اقلام سلامت، که متناسب با تغییر نرخ ارز از ۴۲۰۰ به حدود ۲۸۵۰۰ تومان صورت گرفت به دلیل ناکافی بودن منابع مالی اختصاصیافته به بیمهها و بدهیهای مزمن آنها، مستقیماً به دوش خانوادههای نیازمند تحمیل شده است.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، سیاست «دارویار» در سال ۱۴۰۱ که با هدف انتقال یارانه ارز ترجیحی مستقیماً به حلقه بیمهها و جلوگیری از افزایش «پرداخت از جیب مردم» اجرا شداما طولی نکشید که با شکست کامل مواجه شد. در حالی که انتظار میرفت بیمهها افزایش قیمت ۷ تا ۱۰ برابری تجهیزاتی مانند انسولین، دریچه قلب و استنت الوتینگ را پوشش دهنداما قصور ساختاری در سازمان برنامه و بودجه به دلیل تخصیص ناکافی اعتبار و سازمانهای بیمهگر عملاً فشار را از شبکه توزیع به بیمار منتقل شد .
براساس جدول زیر مشاهده می شود که قیمت انسولین، سمعک و دریچه قلب با حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی، بهترتیب ۱۰، ۹ و ۵ برابر شد ؛ درحالی که طبق قانون بودجه ۱۴۰۱ قرار بود با حذف ارز ۴۲۰۰، افزایش قیمتقیمت را تنها از بیمهها دریافت کنند؛ البته نتوانستند به طور موثر در به روزرسانی و اصلاح تعرفهها هم با سرعت متناسب با تورم قیمت تجهیزات را انجام دهند.
به گزارش تابناک، طرح دارویار باوعده پوچ «جبران بیمهای» جلو آمد و با همین وعده دولت ارز ۴۲۰۰ تومانی را حذف کرد و قیمت انسولین و سمعک را تا ۱۰ برابر افزایش داد؛ اما نه تنها ریالی از این یارانه به دست بیمار نرسید، بلکه سهم پرداختی او از ۴۲٪ به فاجعه ۷۰٪ جهش کر که این تبانی ساختاری بین سازمان برنامه و بودجه (پول کافی نداد)، سازمانهای بیمهگر (بدهیها را ندادند) و وزارت بهداشت (نظارت نکرد)، مستقیماً جان و مال میلیونها بیمار مزمن را گروگان گرفته و نظام سلامت کشور را به یک فاجعه اقتصادی تبدیل کرده است.