گزارشی تحلیلی و مستند از روند تدوین منابع آموزشی زبان و ادبیات فارسی طی یک قرن
به گزارش مجله خبری نگار/خراسان: سخن گفتن از زبان و ادبیات هر کشوری یعنی آینه گرفتن در مقابل تفکر و نحوه اندیشیدن مردمان آن جامعه، یعنی سنجیدن و پالایش عواطف و احساسات انسانها. در اهمیت ادبیات همین بس که هم انعکاسدهنده افکار است و هم پالاینده و تهذیب کننده دل. اگر بخواهیم روح و روان انسانها جلا پیدا کند، ادبیات و درونمایههای تعالیبخش آن بهترین داروی شفابخش ذهن و ضمیر آدمی است. مسیر این نوع درمانگری با ادبیات هم از نخستین مقطع کلاس درس و مدرسه میگذرد و آثار و علایم آن در جامعه دیده میشود.