دبیر فیزیک در گفتوگو با «جوان»: دانشآموزان مدارس دولتی با این سطح سختی امتحانات حتی اگر عالی هم درس بخوانند، باز هم نمیتوانند از پس سؤالات بربیایند
جوان آنلاین: برگههای امتحانی با دستان لرزان دانشآموزان، ورق میخورد. سکوتی سنگین حاکم است و با هر حرکت قلم، اضطرابها بیشتر و بیشتر میشود. چهرههای خسته و رنگپریده و چشمهای بیخوابی کشیده، بعد از گذر از شبهای طولانی مطالعه، حالا فقط در تلاشند آنچه را که خواندهاند، یادشان نرود. قلبها با هر سؤال، محکمتر از قبل میتپد؛ این آزمون، سرنوشت بسیاری را تعیین میکند. انگار نتیجه یک سال تحصیلی، در گرو همین لحظات است.
در گوشهای از کلاس، دانشآموزی سرش را میان دستانش گرفتهاست. ذهنش یاری نمیکند، نگاهش روی برگه میچرخد، اما هیچ چیز برایش آشنا نیست. کنار او، کسی که روزها و شبها را با مطالعه گذرانده، زیر لب دعا میخواند و دستش هنوز از استرس میلرزد. در میان این اضطراب، کسی به ساعت نگاه میکند؛ زمان به سرعت میگذرد، اما او هم پاسخها را پیدا نکردهاست.
آنچه در این لحظات میگذرد، فراتر از یک آزمون است. این لحظات، محکی است برای تحمل فشار روانی و استرس، برای درک این حقیقت که پاسخ به هر سؤال، میتواند به آیندهای متفاوت ختم شود، اما آیا واقعاً این سختی، یک معیار واقعی برای سنجش تواناییهای دانشآموزان است؟ بدون شک نه!
سنجش دانش یا افزایش استرس؟
امتحانات نهایی هر سال سختی خود را داشته است، اما امسال روایت متفاوتی دارد. دانشآموزان احساس میکنند در یک آزمون نابرابر قرار گرفتهاند؛ جایی که نهتنها دانش، بلکه شرایط، امکانات، سبک سؤالات و نحوه برگزاری آزمونها در نتیجه و تعیین آینده آنها تأثیرگذار بودهاست؛ موضوعی که به دغدغه عمده دانشآموزان، والدین و معلمان تبدیلشده و آنها را به اعتراض واداشته است.