سینماپرس: فیلم سینمایی «قمارباز» عنوان یکی دیگر از آثار دیالوگ محور این دوره از «جشنواره فیلم فجر» است. اثری که از مختصات کامل یک «نمایش رادیویی» کم هزینه و امنیتی برخوردار است.
حسین پورقادری/ فیلم سینمایی «قمارباز» عنوان یکی دیگر از آثار دیالوگ محور این دوره از «جشنواره فیلم فجر» است. اثری که از مختصات کامل یک «نمایش رادیویی» کم هزینه و امنیتی برخوردار است و با این همه به نحو قابل قبولی توانسته با انتخاب خوب، تناسب میان صدا و تسط گفتاری بازیگران را با شخصیت پردازی صورت گرفته در داستان را رعایت نماید و این همه موجب سر پا ماندن «قمارباز» با وجود تمامی خلأهای روایی و تناقضهای این اثر شود. پس اگر چه تمام داشتههای روایی «قمارباز» از حداقل ارتباط و نسبتی با پیچیدگی عملکرد «شبکه نفوذ» و گسترده فعالیت سرویسهای اطلاعاتی بیگانه در ایران اسلامی برخوردار است و به نوعی سادهانگارانه تمام تلاش خود را معطوف سادهسازی پیرنگ جاسوسی و خیانت بر بستر روایتی غیرمنطقی و ساده انگاری از اهمال سیستم اطلاعاتی کشور در ماجرای هک اطلاعات بانک مرکزی و مشخصا شناسایی تمامی نیروهای مسلح کشور در قالب پروژه نفوذ و هک بانک سپه و … میسازد؛ اما با این همه نقیصه اصلی «قمارباز» را میتوان در تزریق نوعی نگاه سادهانگارانه از کیفیت و مدل زیست خائنین و جواسیس در پیکره مدیریتی کشور قلمداد نمود. نگاهی که متاسفانه نه تنها با قباحت زدایی از حرمت «جاسوسی» و «عامل نفوذی دشمن» شدن همراه است؛ بلکه به نحوی تعجب برانگیزی اقدام به ترسیم نابینایی سیستم امنتی کشور و اتکای نیروهای امنیتی به مدلهای منسوخ بازی های بلوف زنی و پنهان کاری نموده و کیفیت تعاملی مضحک از مواجهه امنیتی را عوامل نفوذی دشمن را به نمایش میگذارد.