اقتصاد۲۴- سفر به عمق ۷۰۰ متری زمین، حتی برای خیالپردازی هم در مخیله، سخت میگنجد. آنجا که نور خورشید به خواب میرود و زندگی، زیر نور کمرنگ چراغهای سرپیکو با خطر و اضطراب همزیستی میکند. آنجا که سکوت، با صدای ضربههای پتک و نالههای دستگاههای حفاری پیوندی دیرینه دارد و با هم، برای معرکه خاموش کارگران معدن، یک موسیقی ناتمام اجرا میکنند، معرکهای که گاه با یک اصطکاک ناچیز، میتواند به مهلکه تبدیل شود.
به گزارش اقتصاد ۲۴، فاجعه معدن طبس و مرگ بیش از ۵۰ جانِ بیگناه، زخمی نه فقط تازه برای امروز که برای همیشه به این رسته شغلی سنجاق شده است. همچون زمستان یورت، همچون طرزه دامغان، همچون هجدک کرمان و همچون دهها فاجعه دیگر که معادن ایران را نه فضایی برای کار که به اهریمنی بدل کردهاند که کارگران بیگناه را به کام مرگ میکشند. آنجا که مزد چنین کاری، برای معدن کاران حرفهای بیش از ۲۵ میلیون تومان نیست و اگر فیشهای حقوقی معدن کاران معدن طزره در سال ۱۴۰۲ با میانگین هشت میلیون و ۵۰۰ هزار تومان را معیار بدانیم، حتی با افزایش ۵۰ درصدی حقوق (که اتفاق بسیار ناممکنی است) به رقمی بیش از ۱۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان نخواهیم رسید! رقمی که در مقایسه با کشورهای دیگر، یک شوخی تلخ است.
صنعت معدن یکی از حساسترین و پرچالشترین حوزههای کاری در جهان است. حقوق کارگران معدن بهعنوان یکی از مولفههای اصلی رفاه اجتماعی و اقتصادی در این صنعت به شمار میآید. در استرالیا، کارگران معدن یکی از بالاترین دستمزدها را در جهان دارند. بهطور متوسط، کارگران معدن حدود ۹۰ تا ۱۳۸ هزار دلار استرالیا در سال درآمد دارند. مهندسان معدن در این کشور نیز بهطور متوسط بین ۱۵۰ تا ۱۷۰ هزار دلار در سال درآمد دارند. ساعات کار برای کارگران معدن معمولاً بین ۳۵ تا ۴۰ ساعت در هفته است، اما ممکن است در شرایط خاص، کار بیشتری داشته باشند. کارگران همچنین از مزایای متنوعی از جمله بیمه درمانی، برنامههای بازنشستگی و دورههای آموزشی بهرهمند میشوند.