۰۵:۰۰
در هفته گذشته دهم شهریور سالروز زلزله ۱ سپتامبر ۱۹۲۳ (۱۰ شهریور ۱۳۰۲ شمسی) در کانتو -نزدیکی توکیو- ژاپن با بزرگای هشت بود که در آن بیش از صد هزار نفر عمدتا در اثر آتشسوزی خانهها با اشتعال چراغهای خوراکپزی در منازل اکثرا چوبی وقت، پس از زلزله جان باختند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
در هفته گذشته دهم شهریور سالروز زلزله ۱ سپتامبر ۱۹۲۳ (۱۰ شهریور ۱۳۰۲ شمسی) در کانتو -نزدیکی توکیو- ژاپن با بزرگای هشت بود که در آن بیش از صد هزار نفر عمدتا در اثر آتشسوزی خانهها با اشتعال چراغهای خوراکپزی در منازل اکثرا چوبی وقت، پس از زلزله جان باختند. یک سپتامبر در ژاپن به عنوان روز پیشگیری از سوانح -بوسای نوهی- توسط کابینه ژاپن در سال ۱۹۶۰ برای ارتقای آمادگی در برابر مخاطرات شدید طبیعی نامگذاری شد. در یکم سپتامبر ۱۹۲۳، زلزله با لرزش، آتشسوزی و سونامی ناشی از آن از نظر درجه تخریب آسیب بزرگی به ژاپن وارد کرد، اما رویکرد ژاپن به پیشرفتهای چشمگیری در برنامهریزی شهری و مهندسی زلزله منجر شد. اول سپتامبر، روز اول هفته پیشگیری از سوانح ژاپن نیز هست که در آن به مرور بازرسی تجهیزات اضطراری ساختاری، چرخش منابع غذایی-آب بلندمدت و انجام شبیهسازیهای جستوجو و نجات منطقهای نیز میپردازند.
ژاپن با زلزلههای بزرگ مکرر در منطقه فرورانش -گودالهای نانکای و ساگامی- مواجه است. طی صد سال پس از زلزله کانتو، راهبرد ژاپن بر توسعه آییننامههای مهندسی دقیق، فناوری هشدار فوری و نوسازی شهری با توجه به ریسک متمرکز بوده است. مقررات توسعه ژاپن سه سطح از عملکرد لرزهای را اعمال میکند: تایشین (تابآوری لرزهای)، سیشین (میرایی) و منشین (جداسازی از پایه). سامانههای هشدار پیشهنگام برای ایمنی قطارها هنگام زلزله ابتدا در سال ۱۹۶۴ در ژاپن توسعه یافت. این سامانه خطوط گاز شهری و آسانسورها را قبل از رسیدن موج مخرب ثانویه زلزله بهطور ایمن متوقف میکند.
آتشنشانیهای شهری با پیروی از درسهای زلزلههای بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳ و کوبه در سال ۱۹۹۵، با دستورالعمل مدیریت شهری بهویژه در توکیو و شهرهای بزرگ ژاپن بهصراحت از بلوارهای عریض، پارکهای وسیع به عنوان فضای باز و ساختمانهای تابآور در برابر آتش برای جلوگیری از گسترش آتش ناشی از زلزله در مناطق پرجمعیت استفاده میکنند.