سینماپرس: فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» عنوان یک فرصت سوزی برای به نمایش گذاشتن اثری دغدغهمند در «جشنواره فیلم فجر» امسال است.
محمدرضا مهدویپور/ فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» عنوان یک فرصت سوزی برای به نمایش گذاشتن اثری دغدغهمند در «جشنواره فیلم فجر» امسال است. اثری که میتوانست مصداقی از فرمایش «ما میتوانیم» باشد و چشمانداز روشنی از مجاهدت و توانمندی دانشمندان جوان ایرانی را به نمایش بگذارد و موانع پیش روی ایشان و بالاخص حضور قدرتمند «شبکه نفوذ اقتصادی» و «مافیای صنعت» در کشور را متذکر شود و …؛ اما متاسفانه نه تنها این همه بضاعت موجود در «جهان مبهم هاتف» برای مخاطب سینمایی این اثر کشف نگردید؛ بلکه پایانبندی اشتباه این اثر موجب شد تا «جهان مبهم هاتف» به اثری معکوس در ابعاد پیامرسانی خود مبدل گردد. اثری که در پایان شخصیتهای خود را پس از سالها تلاش و کوشش به نقطه صفر آغازین رساند و در یک ندانمکاری آشکار، از ایشان به عنوان انسانهایی شکست خورده در منظر مخاطبان سینمایی اثر تصویرسازی نمود و برای توجیه چنین اشتباهی در منظر مدیران کم بضاعت و متولی تولید این اثر، به جای استفاده از فرصت تصویرسازی، در نهایت به ضرب و زور چند کپشن تلاش نمود تا فرجام امیدبخش شخصیتهای به فلاکت افتاده را گوشزد نماید. اثری که از منظر فُرم سینمایی میتواند در گونه تولیدات فست فودی دسته بندی شود. تولیداتی که سریع شروع میشود و نه تنها هیچ میزانسن قابل توجهی در آن دیده نمیشود؛ بلکه به واسطه تدوین شلخته و طراحی صحنه ضعیف و استفاده موسیقی بیحس و … میتواند بیش ازهر چیز مخاطبان سینمایی خود را یا یک «تیزر تبلیغاتی» برای شرکتی صنعتی روبرو سازد.