سینماپرس: فیلم سینمایی «شاه نقش» یک اثر «عشق سینما» متفاوت است.
فاطمه سادات ناظمی/ فیلم سینمایی «شاه نقش» یک اثر «عشق سینما» متفاوت است. اثری که اگر چه با ظاهری کمدی به سراغ تصویرسازی و یادآوری خاطرات نوستالژیک و قدیمی سینما میرود، اما شأن خود را تنها در «ادای دِین به فیلمفارسی» و شبیهسازی کاراکتر خود به «بهروز وثوقی» ندانسته و سعی دارد تا با فاصله گرفتن از کلیشههای متعارف در این گونه آثار، وجاهتی دغدغهمند و مطالبهگر از خود به نمایش بگذارد. اثری که با وجود تمامی ضعفها و نواقص ظهور یافته در فرم سینمایی خود، فیلمی مخاطب پذیر است که سعی دارد تا به عنوان منتقد وضع موجود حاضر شود. اثری که با وجود بضاعت بالا برای تبدیل شدن و مطرح ساختن خود به عنوان اثری سیاه و یاس آفرین و ضد نظام و تنظیم محتوای نمادین خود در جهت هجو «حاکمیت جمهوری اسلامی»، سعی کرده تا پیام سیاسی خود را خیلی رقیق بروز دهد و بجای آن نقد درون گفتمانی خود را برجسته ساخته و از معضلات معیشتی اهالی سینما قاب بگیرد و موضوع «مافیای سینما» را مرور نماید. اثری که به سراغ طرح مطالبات صنفی اهالی زحمتکش سینما میرود و شاید برای نخستینبار تصویری واقعی از «شاهنشینان خانه سینما» به نمایش میگذارد و از مدل عملکرد «مافیای سینمای ایران» تصویرسازی میکند. همانهایی که حالا سالهاست از اهالی سینما و اعضای گرفتار معیشت، به عنوان نردبان ترقی مالی و اعتباری خود سوء استفاده میکنند و …؛ اثری که با قرار دادن «بهرنگ علوی» در کنار «هومن برق نورد» تلاش نموده تا یک گام متفاوت دیگر در زوج سازیهای سینمایی بردارد و تقریبا مخاطب را راضی سازد.