بانک جهانی برآورد میکند که بازسازی سوریه به ۲۱۶ میلیارد دلار نیاز دارد. دهها منطقه همچنان در میان خاکستر و آوار قرار دارند. اقتصاد هنوز به حرکت نیفتاده و تعهدات حمایت مالی و سیاسی از سوی متحدان بینالمللی و منطقهای نیز هنوز بهطور کامل محقق نشده است.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، شبکه الجزیره قطر در گزارشی به بررسی سوریه جدید یک سال بعد از سقوط نظام بشار اسد پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
دمشق، سوریه – صبح روز ۵ دسامبر ۲۰۲۵، یک تاکسی مرا از مرز لبنان–سوریه عبور داد. این بار با نخستین سفرم تفاوت داشت؛ سفری که در ساعات اولیه ۹ دسامبر ۲۰۲۴ انجام شد، تنها یک روز پس از آنکه بشار اسد سوریه را به مقصد مسکو ترک کرد.
در آن روز، خودروهای نظامی ارتش سوریه در کنار بزرگراه منتهی به دمشق رها شده بودند. همچنین در حاشیههای بزرگراه، یونیفرمهای مردانی که زمانی این خودروها را میراندند، پراکنده و رها شده بود.
تابلویی هم که یک سال پیش از آن عکس گرفته بودم و رویش نوشته بود «سوریه اسد به شما خوشآمد میگوید» از بین رفته است.در مورد حقوق اقلیتها، وقتی که بهوضوح در دوران اسد آنها را نادیده گرفته بود، شک داشتم و تنها جهانیبودن، توانایی زندانی، شکنجه یا ناپدید شدن بود.
«نگرانیهای اقلیتها واقعی است و نباید نادیده گرفته شود، اما امیدوارم تمرکز بر یک گروه اقلیت خاص، مبارزه وسیعتر برای حقوق همگانی که هزاران سوری در سراسر فرقهها و مناطق خواستار آن هستند را تحتالشعاع قرار ندهد یا نادیده نگیرد»، در آن زمان نوشتم.
احساس آرامش ناشی از نبود اسد هنوز وجود دارد. اما آن مبارزه برای حقوق همگانی، هم برای اقلیتها و هم برای اکثریت، هنوز مسیر دشواری پیش رو دارد.
در دومین روز حضورم در دمشق، پیامی صوتی از رزان رشیدی، مدیر اجرایی کمپین سوریه دریافت کردم. رشیدی و همکارانش کمپینی را رهبری میکنند تا اسد را از مسکو به سوریه بازگردانند تا در دادگاهی ویژه به ریاست سوریها محاکمه شود.