به رغم آنکه سیلابهای اخیر به شمار بسیاری از کشاورزان در مناطق وسیعی از کشورمان آسیب زده و سوای آن، موج سرما نیز اخیرا به باغداران بسیاری از استانها خساراتی وارد آورده، باید همچنان اولویت نخست را در رسیدگی به کشاورزان خوزستانی داد؛ به کشاورزانی که برخی ملاحظات نشان میدهد اوضاع متفاوتی با دیگر کشاورزان آسیب دیده در سیلاب های اخیر دارند.
این گزارهای است که شاید در وهله نخست کمی عجیب به نظر برسد، اما نه برای آنهایی که با آمار و اعداد سر و کار دارند و رویدادها را با تأمل به اتفاقات قبلی و پیشدرآمدهایشان بررسی میکنند؛امثال کارشناسانی که در اظهار نظرهایشان در خصوص خسارات وارد آمده به کشاورزان، «سال زراعی» را مد نظر قرار میدهند.
واین سیلاب، در نیمه ابتدایی سال زراعی اخیر، دو سیلاب دیگر در خوزستان رقم خورده که دومی چند ماه پیش از عید بود و در نتیجه آن، راه دسترسی برخی مناطق قطع شد و خسارات دیگری هم به بار آمد. رویدادی که هنوز آسیبهای ناشی از آن جبران نشده، سیلاب نوروز ۹۸ از راه رسید.
سه سیل به فاصله کوتاه از هم که اولی خفیف بود، دومی شدت بیشتری داشت و سومی، مخربترین سیلابی است که در قرن اخیر (و حتی به روایتی، در دو قرن اخیر) در این خطه رقم خورده است. رویدادهایی در که نتیجه تجمیع آنها، بی شک بسیاری از کشاورزان خوزستانی متحمل سنگینترین خساراتی شده اند که به کشاورزان ایرانی وارد آمده است.