کسری احدیان سال‌ها در صحنه‌های مختلف شهر زنجان تجربه اندوخته و سپس در سطح ملی شناخته شد. امروز با «بیمرز» نه تنها به‌عنوان یک خواننده و آهنگساز، بلکه به‌عنوان رهبر گروهی که صدای نسل تازه‌ای از موسیقی مستقل را نمایندگی می‌کند، شناخته می‌شود. در این گفت‌وگو، او از مسیر دشوار پاپ – راک ایرانی، چالش‌های مجوز، تجربه‌های رسانه‌ای و جایگاه گیتار الکتریک در موسیقی‌اش می‌گوید.
شما از سال ۷۶ موسیقی را آغاز کردید و از همان ابتدا هم ترانه‌سرایی و هم آهنگسازی در کارتان پررنگ بوده است. از نگاه شما، ترکیب این دو نقش چگونه هویت هنری‌تان را شکل داده است؟
ترکیب ترانه‌سرایی و آهنگسازی به من این امکان را داده که هر دو بعد احساسی و ساختاری موسیقی‌ام را به شکلی همزمان و هماهنگ بیان کنم. این دو نقش به طور طبیعی با یکدیگر آمیخته شدند و باعث شکل‌گیری هویت خاص هنری من شد. در واقع، وقتی شعری می‌نویسم، دقیقاً می‌دانم که چه نوع موسیقی باید آن را همراهی کند تا احساست و مفهوم شعر به درستی منتقل شود و بالعکس. این تعامل، مسیر هنری من را مشخص کرده است.