به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، روزمرگیهای زندگی آپارتمانی گاهی فرصت تحرک و پویایی را از فرزندانمان میگیرد و پیداکردن یک فضای امن برای تخلیه این انرژی بیپایان به دغدغه همیشگی پدر و مادرها تبدیل میشود. حالا بیش از صد شب است که خانوادههای ایرانی برای حمایت از کشور و ایستادگی بر سر آرمانهایشان، در میادین اصلی شهرها گرد هم میآیند؛ اما در دلِ این حضورِ مقدس، اتفاقی شیرین و زنده در حال رخدادن است که شاید از چشم برخیِ ما دورمانده باشد. این اجتماعاتِ طولانی، برخلاف تصور، نهتنها برای بچهها کلافهکننده نیست، بلکه دقیقاً به حیاطی به وسعت یک شهر تبدیل شده که حضور در آن، با بازی و خنده همراه است. وقتی با نگاهی تازهتر به این شبنشینیها بنگریم، میبینیم که کودکانمان در حاشیه همین میدانها، در حال دویدن، همبازی شدن با همسنوسالهای خود و تجربه یک نشاطِ عمیق هستند و ما میتوانیم با درک این ظرفیت، خستگی آپارتمان را از تن آنها بیرون کنیم.
کشفِ حیاطی بزرگ برای تفریح شبانه بچهها
حقیقت این است کهیدان باشد.
*سهیمشدن در طعمِ شیرینِ گذشت: یک فلاسک چای و چند لقمه کوچک یا ظرفی از خرمای خانگی همراه داشته باشید. وقت استراحت، از کودک بخواهید این خوراکیها را با همبازیهایش شریک شود تا لذتِ بخشش و همدلی در یک جمع مؤمنانه را شخصاً تجربه کند.
بازگشت به خانه پس از چنین شبی، دیگر با خستگی همراه نیست. وقتی کلید را در قفل آپارتمان میچرخانیم، به جایِ کودکانی بیحوصله، بچههایی شاد و راضی داریم که شبِ خود را با دویدن در فضایی اصیل سپری کردهاند و با خاطرهای گرم به خواب میروند. ما توانستهایم با نگاهی متفاوت، انجام وظیفه ملیمان را با یک تفریح شبانه بچهها گره بزنیم. این یعنی خلقِ یک سبک زندگی زنده؛ سبکی که در آن، هم صدایِ قرار و ایستادگیِ ما در شهر میپیچد و هم صدایِ خندههایِ از تهِ دلِ کودکانی که آیندهسازانِ این خاک هستند.
منبع:فارس