در میان ساختمانهای تهران، گاهی نمایی پیدا میشود که انگار تکهای از اصفهان را به دل پایتخت آورده است؛ ساختمانی آجری که با منحنیهای نرم، بالکنهای عمیق و کاشیهای فیروزهای، تصویری آشنا از معماری ایرانی را با زبانی معاصر بازخوانی میکند.

در میان ساختمانهای تهران، گاهی نمایی پیدا میشود که انگار تکهای از اصفهان را به دل پایتخت آورده است؛ ساختمانی آجری که با منحنیهای نرم، بالکنهای عمیق و کاشیهای فیروزهای، تصویری آشنا از معماری ایرانی را با زبانی معاصر بازخوانی میکند.
در میان ساختمانهای تهران، گاهی نمایی پیدا میشود که انگار تکهای از اصفهان را به دل پایتخت آورده است؛ ساختمانی آجری که با منحنیهای نرم، بالکنهای عمیق و کاشیهای فیروزهای، تصویری آشنا از معماری ایرانی را با زبانی معاصر بازخوانی میکند.
