اقتصاد۲۴ ـ یلدا یعنی حتی طولانیترین شب نیز به سپیده میرسد. شب یلدا، که واژهای سریانی به معنای تولد است، نماد زایش خورشید در دل شبهای بلند و تاریک زمستانی است.
در فرهنگ ایرانی، این شب با نامهای دیگری، چون «شب چله» نیز شناخته میشود که ارتباطی مستقیم با گاهشمار کشاورزی باستان دارد. طبق این گاهشمار، سال به دو دوره چهلروزه تقسیم میشد: یکی در ابتدای تابستان و دیگری در آغاز زمستان، که هرکدام به دو بخش بزرگ (چهل روز) و کوچک (بیست روز) تقسیم میشد. از زمان داریوش اول در ۵۰۲ پیش از میلاد، این شب به تقویم رسمی ایرانیان باستان راه یافت و به عنوان جشنی مهم در تقویم کشاورزی شناخته شد.
ایرانیان قدیم، که کشاورزی را اساس زندگی خود میدانستند، این شب را با باور به نبرد خورشید و تاریکی جشن میگرفتند.
آنها اعتقاد داشتند که نور خورشید نمایانگر خیر و تاریکی نشانهای از اهریمن است، به همین دلیل در این شب، مردم آتش میافروختند تا تاریکی و شر از میان برود. آیین یلدا در گذر زمان و در دورانهای مختلف ایران تغییراتی پیدا کرده، اما همچنان بهعنوان نشانهای از پیروزی نور بر تاریکی حفظ شده است.
در دورههای مختلف تاریخ ایران، این جشن بهویژه در دوران هخامنشیان و اشکانیان با پیوندهای مذهبی و کشاورزی برگزار میشد. مردم در این شب به نیایش خورشید و مهر میپرداختند و باور داشتند که این شب بهویژه با ویژگیهای رنگ سرخ خورشید و نمادهای آن در سفره یلدا نشاندهنده پیروزی نور است.