۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ – ۲۱:۰۷

فیلم «یدککش» با روایت زندگی ماشینخوابها در آمریکا، فروپاشی رویای آمریکایی را نشان میدهد؛ جایی که خودرو از نماد آزادی به آخرین پناهگاه طبقه فرودست تبدیل شده است.
سرویس فرهنگ و هنر مشرق -فیلم «یدککش» (Tow) محصول ۲۰۲۶ را میتوان یکی از مهمترین نمونههای «سینمای فقر متأخر آمریکایی» دانست؛ آثاری که دیگر بیخانمانی را بهعنوان یک انحراف فردی یا تراژدی شخصی تصویر نمیکند، بلکه آن را پیامد مستقیم نظم اقتصادی آمریکا میدانند.
فیلم «یدککش» بیش از آنکه درباره یک پرونده حقوقی باشد، درباره آمریکایی است که در آن مرز میان «طبقه متوسط» و «بیخانمانی» هر روز باریکتر میشود. فیلم این پرسش را مطرح میکند، وقتی خودرو به خانه تبدیل میشود، آیا هنوز میتوان ادعا کرد که بحران مسکن فقط مشکل «دیگران» است؟تماشای فیلم با یک گزاره خبری شوک برانگیز آغاز میشود. بیش از یک تا سه میلیون نفر در سراسر آمریکا هر شب در خودروهایشان میخوابند.
مسئله اصلی فیلم فقط توقیف یک تویوتا کمری حال فیلمریشههای سیاسی بحران مسکن و نابرابری را واکاوی میکند اما با توجه به پایان واقعی فیلم، در نهایت به داستانی انگیزشی و اشکبرانگیز تبدیل میشود.
از طرفی فیلم قهرمانسازی اغراقآمیز نمیکند، بلکه نشان میدهد چگونه یک زن عادی مجبور است برای ابتداییترین حق خود ،داشتن سقفی بالای سر، با سیستمی عظیم بجنگد.
فیلم »یدککش» بیش از آنکه درباره یک پرونده حقوقی باشد، درباره آمریکایی است که در آن مرز میان «طبقه متوسط» و «بیخانمانی» هر روز باریکتر میشود. فیلم این پرسش را مطرح میکند، وقتی خودرو به خانه تبدیل میشود، آیا هنوز میتوان ادعا کرد که بحران مسکن فقط مشکل «دیگران» است؟
