
با رفتن اینزاگی و آمدم کیوو شرایط برای برخی بازیکنان اینتر تغییر کرده است.
به گزارش خبرورزشی، این دیگر همان اینتر گذشته نیست. واقعیت آن است که دیگر نمیتوان آن را «همان» دانست. فریب فاصلهٔ اندکِ زمانی تا فینال مونیخ را نخورید؛ تنها شانزده روز گذشته، اما گویی سالی سپری شده است. در حقیقت، زندگی تازهای آغاز شده؛ زیرا دورانِ کریستیان کیوو فرارسیده است.
حتی از زبان و لحنش میتوان آغاز این عصر را حس کرد. او وارث گروهی است که چهار سالِ پرتنش را زیر نظر سیمونه اینزاگی گذراندهاند. بنابراین، هرچند نشانههایی از تداوم دیده میشود، انتظارِ تغییر نیز کاملاً موجه است. تغییری تدریجی، نه آنی — نه از جام جهانی باشگاهها که حتی فرصتی برای تأمل در آن نیست؛ رقابتها بیدرنگ آغاز میشود. اما افقها تغییر کردهاند؛ چه از منظر فلسفی و چه در سطح عملی. دو خطمشی عمده برجستهاند: نخست، حذف مرز آشکار میان بازیکنان باتجربه و جوان؛ و دوم، دگرگونی اجتنابناپذیر در سلسلهمراتب درون تیم.
