سما بابایی | فخری خوروش از آن دست بازیگرانی بود که بیآنکه دل به ابتذال بسپارد یا در دام اغواگریهای مرسومِ سالهایی خاص از سینمای ایران بیفتد، جایگاه خود را در بازیگری تثبیت کرد و در ردیف بهترین بازیگران سینمای ایران (فارغ از جنسیتشان) قرار گرفت. در روزگاری که بسیاری از بازیگران زن ناگزیر به تکرار کلیشههای زن وسوسهگر یا مظلوم فراموششده بودند، او راهی دیگر در پیش گرفت و با بازی در آثار کارگردانان صاحبنامی چون مهرجویی، کیمیایی، فرمانآرا، اصلانی و تقوایی، وقار و استقلال زن ایرانی را به تصویر کشید که بر جهان مردانهی پیرامون خود میشورد، گاهی تنها با سکوتی سنگین. خوروش، بینیاز از تکیه بر جلوههای ظاهری، با نگاهی روشنفکرانه و گرایشی هنری، چهرهای تازه از زن ایرانی را در سینمای ایران ترسیم کرد: زنی کنشگر. بر همین سیاق، شیوهی بازیاش نیز، برخلاف الگوهای رایجِ فیلمفارسی، منطبق با بازیگری دراماتیک و تئاتریِ مدرن بود و بر عمق عاطفی و درونی شخصیتها تاکید داشت. همهی اینهاست که «فخری خوروش» را با منش و سلوک خاص خود بدل به یک الگوی فرهنگی میکند و تصویری ماندگار از بازیگری ارائه میدهد که هر حضورش، یک اتفاق در سینمای ایران است.
بهگزارش فیلمنیوز، فخری خوروش یکی از مهمترین بازیگران زن سینمای قبل از انقلاب است که بعد از انقلاب هم اثار مهم بسیاری از خود بر جا گذاشته. مروری داریم بر هفت نقش مهم کارنامه این بازیگر محبوب.