در این مطلب هیچ اسپویلی وجود ندارد، اما بگذارید یادداشت را با این جمله شروع کنم و بگویم که سریال «Mare of Easttown» اثری است که پایان آن، بیننده را کاملاً میخکوب میکند. در روزگار …
در این مطلب هیچ اسپویلی وجود ندارد، اما بگذارید یادداشت را با این جمله شروع کنم و بگویم که سریال «Mare of Easttown» اثری است که پایان آن، بیننده را کاملاً میخکوب میکند. در روزگار کرونا زدهای که اکثر فیلمهای سینمایی، روز به روز مخاطبان را با کیفیت پایین تولیدشان بیشتر از روزهای گذشته از خود میرنجانند، وجود سریالهای کوچک اما پُخته و خوش فُرمی چون «میر از ایستتوون» حکم یک شاهکار رسانهای را دارند. اساساً یک سریال دارای قصه اورجینال و شخصیتهای ریشهدار و پرداخت شده که شمایلی رُمان گونه دارد، دقیقاً همان چیزی است که ما در حال حاضر به دنبال آن هستیم، اینطور نیست؟!
سریال هفت قسمتی شبکه HBO که اخیراً در چند روز گذشته اپیزود پایانی آن با ثبت یک رکورد جالب در جذب بیننده به پایان رسید، به مخاطبش احترام میگذارد و بینندهای را که هفته به هفته با لحظات تلخ و شیرین قصه سریال جلو آمده را با یک پایان قابل تحسین و ستایش بدرقه میکند. من در قالب مطلبی تحت عنوان «نگاهی به سریال Mare of Easttown» به بررسی کامل ساختار چهار قسمت ابتدایی این سریال پرداخته بودم (حتماً برای درک فضای سریال آن مطلب را نیز مطالعه کنید)؛ اما حالا با پایان یافتن آن قصد دارم در چارچوب این یادداشت به این پرسش جواب دهم که چرا باید سریال Mare of Easttown را تماشا کنید؟