اینکه یک جنسی در داخل تولید شود و با محصول خارجیاش رقابت کند یک بحث است، اینکه فرهنگ غلط «تولید داخل مساوی با بیکیفیتی است» تغییر کند، بحث دیگر. ما برای اینکه کارمان را راه بیندازیم به کالا، ابزار، مواد و محصولاتی نیازمندیم که در داخل یا خارج تولید شدهاند.
به گزارش سیتنا، “پرویز کرمی” مشاور و رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری، در یادداشتی که در سایت این معاونت انتشار یافته، افزوده است: داخلی بودن یا خارجی بودن لباس، ماشین، لوازم آزمایشگاهی، تلویزیون، خوراکی و بقیه چیزهای زندگی و کارمان فرع بر موضوع است. اصل موضوع این است که ما به لباس و ماشین و لوازم و تجهیزات آزمایشگاهی و… نیاز داریم و مجبوریم از هرجا که دستمان میرسد، تهیهشان کنیم. اما وقتی بحث کیفیت پیش میآید، بحث «برند» (نمانام) هم اهمیت پیدا میکند. لباس، لباس است اما وقتی یک لباس از لباس دیگر خوشدوختتر، زیباتر، مقاومتر و بهتر است آنوقت خریدار به صرافت آن میافتد که بین بد و خوب، خوب را و بین خوب و خوبتر، خوبتر را و در میان خوبترها خوبترین را انتخاب کند. اما آیا مفهوم «برند» همیشه با این خوب و خوبتر و خوبترین انطباق دارد؟