علی رویینتن کارگردان سینما به مناسبت فرارسیدن ماه محرم یادداشتی منتشر کرد.
سوره سینما – علی رویینتن : در غروب شب اول ماه محرم دلگیر وخسته نشسته بودم و با ذهن خود خلوت کرده بودم که چه کنم، چه کردم. غبطه خوردم که نه ترانه ابوالفضلم را ضبط کردم نه ترانه علی اکبر. و دو سال است که قرار است مجموعه داستان شرم عرق را به مناسبت ماه محرم چاپ کنم که نکردم. داشتم در پسماند ذهنم چلنج میکردم که چه خبطی از من سر زده که این خاندان گرام اذن انجامم نمیدهند که پیامی دریافتم تا یادداشتی برای ماه محرم بنویسم. چه خوب کرم و دهش این خاندان لایتنهاهی است ،به من روسیاه هم اذن میدهند. چه خوب.
محرم ماه، ماه حریم و حرم است. ماه ستایش از رشادت است. ماه دینی نیست. ماه آزاد مردیست، که هر دیننداری میتواند مشق آزادگی کند. در این روزگار مرد ذلیل کن که همه یا میخرند یا میفروشند، مردی از تبار همای رحمت سر ناسازی با قدرتی ساز میکند تا قدرت ستبر نگردد و سیاسان بر اریکهی قدرت آرام نگیرند. در هیچ دورهای این همه سیّاس گرد هم جمع نشده بودند تا در آزادگی بر بندند. یزید، عمروعاص، آل زبیر، شمر، عمر سعد و الی ماشاا… اما مردی با پشتوانهی خانواده روبروی آنها ایستاد. نه..نه..نه… غلط گفتم به قدرتشان تن نداد تا روبرویش بیاستند و ایستادند تا پای جان. اما شیرینییه جان در برابر ذلت نمیارزد.و آن مرد تا پای جان خودش و خاندانش ایستاد و همه را قربت کرد به الی ا… و مگر میشود با خدا معامله کنی و اجر نبینی؟