خیلیها از من میپرسند چرا در دوران دیجیتال با دوربین شانزده میلیمتری فیلم میسازی؟ دردسرهای فنی متعدد را به جان میخری که چه چیزی به دست بیاوری؟
به گزارش سوره سینما، محمدحسین مهدویان نویسنده و کارگردان فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» در یادداشتی در ارتباط با این اثر سینمایی نوشت:
عاشق این هستم که چیزی مرا یاد روزهای کودکیام بیاندازد و دلام حسابی تنگ شود. دلتنگی را دوست دارم. برایم شیرین است. حالام را جا میآورد و آرامم میکند. شاید برای همین است که دوست دارم راجع به آدمهایی فیلم بسازم که به دوران کودکیام تعلق دارند. وقتی داستان این آدمها را تعریف میکنم ناچارم جزییاتی را به یاد بیاورم که سبب دلتنگیام میشود. دوست دارم مردمی که فیلم را میبینید هم دلشان برای آن روزهایی که دیگر نیست تنگ شود. حتما برای شما هم پیش آمده که عکسهای خیلی معمولی توی آلبومتان، خاطراتی تلخ و شیرین را برایتان زنده کند. گاهی یک عکس آدم را غرق میکند توی خیال. حتی عکسهایی که به ظاهر توی لحظهای نادرست گرفته شدهاند. چشمهای نیمهباز، فیگورهای نیمهکاره و صورتهایی که رویشان به دوربین نیست. ولی انگار همهی این اشتباهات فاحش عکاسی، تبدیل میشوند به علتهایی که ما را به یاد نگاه قدیمیمان به زندگی میاندازد. زیباییشناسی غلط این عکسها لبخند روی لبمان مینشاند.