استان گیلان در سال ۱۴۰۴ با اتکا به کشاورزی، صنعت، تجارت مرزی و گردشگری، یکی از متنوعترین اقتصادهای منطقهای ایران را با رشد پایدار تجربه کرده است.
گروه اقتصادی، استان گیلان در سال ۱۴۰۴ با تکیه بر مزیتهای همزمان کشاورزی، صنایع تبدیلی، معادن، تجارت مرزی، گردشگری و اقتصاد دریامحور، جایگاه خود را بهعنوان یکی از مهمترین قطبهای اقتصادی شمال کشور تثبیت کرده است؛ استانی که از شالیزارهای برنج و باغهای چای تا بنادر بینالمللی و منطقه آزاد، شبکهای متنوع از تولید و تجارت را در خود جای داده است. برآوردها نشان میدهد بخش عمده رشد اقتصادی گیلان در سال جاری بر پایه تولیدات کشاورزی، صادرات غیرنفتی و خدمات گردشگری شکل گرفته است.
محصولات شیلاتی و آبزیپروری و حدود ۳۵۰ هزار تن انواع سبزی و صیفی است. برنج و چای همچنان دو محصول راهبردی استان هستند و شهرستانهای رشت، لاهیجان، آستانه اشرفیه، صومعهسرا و فومن بیشترین سهم را در تولید دارند.