اقتصاد۲۴- نهال فرخی – ساعت هفت عصر است. مهدی، کارمند دفتریِ یک شرکت پیمانکاری، سوییچ را میچرخاند و وارد اپلیکیشن میشود. از ستاری در غرب تهران تا بهارستان در جنوب شهر، مسافرها پشتسر هم سوار و پیاده میشوند. میگوید: «حقوق ثابت کفاف قسط و اجاره رو نمیده. شبها رانندگی میکنم. آخر هفتهها هم گاهی پیک.» اما همین مهدی، در دفترچه آمار رسمی، فقط «یک شاغل» به حساب میآید؛ بیهیچ اثری از شغل دوم.
به گزارش اقتصاد ۲۴، اواسط مهرماه سال جاری؛ مرکز آمار ایران اعلام کرد تنها ۲/۴ درصد از شاغلان کشور بیش از یک شغل دارند؛ در شهرها ۱/۳ درصد و در روستاها ۶/۲ درصد؛ یعنی مجموعاً حدود ۶۰۴ هزار نفر در کل ایران.
عددها تمیزند، دقیقند و قابل نقل در اخبار؛ اما برای مردی که شبها کیلومتر میبلعد و زنی که بعد از پایان کار اول، راهی فروشگاه میشوند تا جنس دست مردم بدهد، عجیباند که «یعنی من و صدها نفر مثل من تو این شهر، دیده نمیشیم؟»