سمیه انصاریفر، با اشاره به اینکه داستانهای کتاب «گمنشان» را در زمان بحران کرونا نوشته است، گفت: شاید با نوشتن این داستانها میخواستم آدمهای زندگیام را که یا دور بودند یا برای همیشه رفته بودند، دوباره احضار کنم و بر تنهاییام فائق شوم.
سمیه انصاریفر، با اشاره به اینکه داستانهای کتاب «گمنشان» را در زمان بحران کرونا نوشته است، گفت: شاید با نوشتن این داستانها میخواستم آدمهای زندگیام را که یا دور بودند یا برای همیشه رفته بودند، دوباره احضار کنم و بر تنهاییام فائق شوم.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- احمدرضا حجارزاده: اخیرا به همت نشر اقنوم نخستین کتاب سمیه انصاریفر، نویسنده و روزنامهنگار با نام «گمنشان» عرضه شده که مجموعهای شامل ۱۱ داستان کوتاه با عناوین صفر، عمهاِنسی، داییبیژن، آقابزرگ، کیوان، مرد جذاب پشت پنجره، مامان، نصیر، خسرو، مادرجون و آخر است. در ادامه گفتوگوی ما را با او میخوانید:
«گُمنشان» به چه معناست و این واژه از چه زبانی میآید؟ آیا این عبارت که در عین جذابیت، گنگ و ناآشناست، ساختگیست یا آن را از فرهنگ و زبانی وام گرفتهاید؟ فکر میکنم در کتابتان فقط یکبار در داستان «داییبیژن» به این کلمه اشاره شده.
