بعد از اکران «نگهبان شب» در سینماها، کامبیز حضرتی منتقد سینما در یادداشتی به آخرین فیلم رضا میرکریمی پرداخت.
سوره سینما – کامبیز حضرتی: رضا میرکریمی در هیچ کدام از فیلمهای قبلی خود کاری مشابه «نگهبان شب» انجام نداده است. این فیلم با تمام فیلمهای کارنامهی او فرق دارد و بیش از آنکه تداعیگر «امروز»، «یه حبه قند» یا «خیلی دور، خیلی نزدیک» باشد، شبیه بهترین آثار سینمای هنری و فیلمهای معتبر در سینمای ایران است که حالوهوای مردم فرودست را در زندگی بیرحم شهری نشان میدهد. این سخن به معنای آن نیست که آخرین فیلم میرکریمی برگرفته از سینمای چند فیلمساز یا چند فیلم برجسته است، بلکه بدین معناست که «نگهبان شب» درعین حال که وامدار بهترین تولیدات سینمای ایران است دست به خلق و ایجاد فضای خاص خودش زده است. فیلمی که توانسته است جهان خود را با وحدت و تناسب در دوربین، داستان و بازیگرها و نابازیگرها به بهترین وجه پیش ببرد و یک اثر سینمایی قابل توجه پدید بیاورد که بیشک در زمان اولین نمایش خود در جشنواره فیلم فجر (چهلمین دوره) بهترین اثر آن دوره بود و چه بسا بهترین و کاملترین اثر در کارنامهی میرکریمی از جنبههای مختلف به حساب میآید.
میرکریمی در فیلمهای خود اغلب توانسته است کارگردانی خوب و موفقی ارائه دهد. «قصر شیرین» از نظر کارگردانی قابل اعتنا است، همانطور که «دختر» از نظر کارگردانی قابل توجه است. اما به عنوان مثال در دو اثر پیشین اشکال در جنبههای فنی یا نحوهی ارائهی قصه مانعی در جهت برآوردن نیازهای مختلف آن اثر هنری و گرفتن تمام نتایج از آن کارها میشد. بدین ترتیب، «نگهبان شب» از هر لحاظ (داستان، فیلمبرداری، تدوین، نور و…) قابل توجه و بررسی است و حد نصاب معیارهای آن بالای استاندارد (سینمای ما و کارنامهی میرکریمی) قرار میگیرد و معتقدم این فیلم بهترین و پختهترین کار میرکریمی محسوب میشود.