گروه
سیاسی– چهار شنبه گذشته هشتم
آبان ماه و در زمان سفر رئیس مجلس با هیات همراه به چین گزارشی منتشر کردیم با
تیتر “ پشت
پرده سفر لاريجاني و عدم تعهد چيني ها به قرادادهاي نفتي ايران“
و سوال کردیم که “ آيا دولت روحاني و
وزارت نفت 60 روزه مقصرند! “. در این
گزاش ادامه نوشتیم که قراداد پشت قراداد با چيني ها بسته شد و آنقدر مطالباتمان افزايش
پيدا كرد و چيني ها در كارها كارشكني و تعلل كردند كه داد نوبخت در مجلس در آمد و زنگنه
در مقابل چيني ها صف آرايي كرد و لاريجاني به چين رفت تا تكليف پول هاي ايران و قراردادهاي
سالها معطل مانده ايران با چين در صنعت نفت را مشخص كنند!.
به گزارش بولتن نیوز،
در گزش فوق بیان کردیم که نوبخت در بخشی از سخنان خود در مجلس اعلام كرده است:”
22 میلیارد یورو از پول ما در چین مانده است، بر اساس فاینانس ما باید7.5 درصد سهم
فاینانس را بدهیم تا آنها پول ما را بدهند، اجازه دهید 6 درصد سهم صندوق به ما اختصاص
یابد“.و
تاکید کردیم “سخنان نوبخت به اين معني است كه يا به چيني ها بايد يك ميليارد و
600 ميليون يورو پول بدهيم تا داراييهايمان را آزاد كند و پولهايي را كه بابت خريد
نفت از ايران طلب كار است به ايران پس دهد يا اينكه مجبوريم بگذاريم اين پولها همچنان
در بانكهاي چين باقي بماند و در مقابلش يا كالا از اين كشور وارد كنيم و يا اينكه كما
في السابق پولهاي ايران همانند هفت هشت سال گذشته بايد در بانكهاي چين بماند كه اگر
چيني ها خواستند قراردادهاي معطل مانده ايران در صنعت نفت و گاز و راه سازي و مواردي
مثل اتوبان تهران شمال را كه بيشتر آنها بيش از 8 سال است كه دست نخورده مانده و يا
تنها درصدي از كار براي زخمي كردن آن انجام شده است را در هفت هشت سال آينده تكميل
كنند، از ژول بلوكه شده ايران استفاده كنند.