تحریریه داخلی
اولین حامی سرمربی شدن اوسمار ویرا در پرسپولیس، اولین شکست او را روی نیمکت این تیم رقم زد.
ورزش مدیا نوشت: در روزی که سرخپوشان به ویژه در نیمه دوم انصافا فوتبال خوبی بازی کردند و تا آستانه کسب پیروزی پیش رفتند، اشتباه فاحش علیرضا بیرانوند در ترک بیدلیل دروازه با زیرکی و ضربه دقیق امیر نوری همراه شد تا قرمزها بدون امتیاز اراک را ترک کنند.
این حماسه بزرگ را علیرضا بیرانوند آفرید؛ بخشی از نسل طلایی خودخوانده فوتبال ایران که از بس در این مدت از خودشان تعریف کردند، حال عالم و آدم بد شد. او که از سوی مهدی طارمی، بزرگتر فوتبال ایران(!) به عنوان «بهترین دروازهبان تاریخ» ملقب شده بود، جام ملتها را فقط با یک کلینشیت توام با خوششانسی برابر هنگکنگ پشت سر گذاشت و در همان فرودگاه آب پاکی را روی دست خبرنگاران ریخت: «با قدرت میگویم این نسل، بهترین نسل تاریخ فوتبال ایران است.» باشد، قبول، اما گلر بهترین نسل تاریخ نباید اینقدر گل مفت بخورد و تازه دو قورتونیمش هم باقی باشد. بندهخدا احمدرضا عابدزاده که با آن سیطره اساطیری بر فوتبال ایران،هرگز از این حرفها در مورد خودش نزد. کاش میتوانستیم بفهمیم اگر یکی مثل بیرانوند از خودراضی در جهنم ملبورن سنگربان تیم ملی بود، چه سرنوشتی برای آن مسابقه و معصومانهترین شادی ملی ایرانیان رقم میخورد!