یک نویسنده ادبیات داستانی میگوید: حضرت آقا تأکید داشتند که داستان نباید موجب افسردگی و دلمردگی شود. ایشان میگفتند برای شناخت ملتها و تاریخ باید به ادبیات داستانی و رمان آن ملت رجوع کرد.
گروه فرهنگ و ادب، خبرگزاری مهر، فاطمه نعمتی: «هیچ چیز جای کتاب را نمیگیرد» حرفیست که از دل بر زبان رهبر شهید انقلاب جاری شد؛ او که عالیترین مقام کشورمان بود. تصورش را بکنید. مهمترین و بالاترین مقام سیاسی، نظامی، فرهنگی و دینی یک سرزمین، طوری در زندگیاش برای کتاب جا باز کرده باشد که بگوید هیچ چیز جای آن را نمیگیرد. وقتی عاشق مطالعه و کسب دانش و تجربه از طریق تجارب دیگران باشی و بخواهی از طریق صفحات کاغذی «سیروا فی الارض» داشته باشی، حتما چنین ارزش و احترامی برای کتاب قائل خواهی بود.
اما این نظر آقای شهید ایران به کتاب و مطالعه نه فقط مردم عادی که نخبگان فرهنگی جامعه در حوزه کتاب مثل نویسندگان را هم مجذوب خود کرده است. این را از خاطرات و صحبتهای وجیهه سامانی، نویسنده و منتقد ادبی دریافتهایم. سامانی که خود، کارشناسی ارشد رشته ادبیات فارسی دارد و در دنیای کتابها زندگی میکند و انواع فعالیتهای مرتبط به این حوزه را انجام داده است مثل نگارش داستان، تدریس داستاننویسی، نقد ادبی، داوری جشنوارههای ادبی مختلف و دبیری علمی پانزدهمین جایزه ادبی جلال آل احمد و در جشنوارههای ادبی شهید حبیب غنیپور، شهید اندرزگو و داستان انقلاب حوزه هنری برگزیده شده و تقریظ رهبر شهید انقلاب بر کتاب «آن مرد با باران میآید» را نیز به دست آورده است، وقتی پای صحبتهای امام شهید درباره داستانها و رمانها و کتابهایی که خواندهاند مینشیند، خود را شاگردی میبیند که فقط باید گوش دهد و بهره ببرد.