بعد از تماشای چندباره نمایش «جنون محض» با پسری آشنا شدم، که فامیلیاش به اهالی سیستان و بلوچستان میخورد؛ «امین میری»
مدتی قبل و بعد از تماشای چندباره نمایش «جنون محض» با پسری آشنا شدم، که فامیلیاش به اهالی سیستان و بلوچستان میخورد؛ «امین میری». پس از پایان اجرا سراغ او رفتم و از محل تولدش پرسیدم. زاهدان! پس دوستی و آشنایی دو همشهری اینگونه شکل گرفت. حالا، مدتها بعد از آن دیدار، در روزهایی که اتفاقهای خبرسازتری در این استان کنجنشین ایران رخ داده، قصد کردیم دوباره دیداری تازه کنیم و اینبار گپی متفاوتتر بزنیم.
قطعا دلیل اتفاقی که در سیستان و بلوچستان به این شدت میبینیم اجحافهایی است، که طی سالیان به همه مردم آنجا، چه سیستانیها و چه بلوچستانیها صورت گرفته است.
گفتوگو با امین میری
یک زمانی یادم میآید که تهران و شهرستانهای دیگر در مقوله رقابت از تئاتر سیستان و بلوچستان هراس داشتند. اما متاسفانه از دوران ریاستجمهوری آقای احمدی نژاد، این شرایط رو به افول رفت و دائم بد و بدتر شد.
گفتوگو با امین میری