سخنرانی پهلوی در اوکراین بیشتر از آنکه حتی شبیه یک اعلامیه برای ابراز وجود دوباره باشد
جوان آنلاین: سخنرانی پهلوی در اوکراین بیشتر از آنکه حتی شبیه یک اعلامیه برای ابراز وجود دوباره باشد، بیشتر به منظور دستآویز شدن به اوکراینِ زلنسکی برای رهایی از نقشی است که امریکا به آن نداد، چراکه وی حتی سخنران اصلی نشست امنیتی دریای سیاه هم به شمار نمیآید و در یک محیط حاشیهای مجبور به سخنرانی شد.
سخنرانیهای دومینووار وی که از بعد جنگ شدت گرفته، نشان میدهد که پهلوی برای فرار از حاشیهنشینی و موقعیت تحقیرآمیزی که غرب در دوران جنگ برای وی به وجود آورد، تلاش میکند که با کمک دیگران خود را مطرح کند. هر چند که به موازات سلسله سخنرانیهایش، موفقیتهایش هم کاهش یافته و ضریبدهی رسانههای غربی به آن به شدت کمرنگ شده است. با وجود آنکه وی خود را لیدر جریان معارض ایران میداند، اما رفتار سراسر حقارتبار امریکا و شخص ترامپ نشان میدهد که وی تنها یک عروسک خیمهشببازی است که بدون استقلال فکری از گفتار و رفتار دیکته شده غربیها تبعیت میکند، درست همانند زلنسکی که با افتادن در دام طراحی شده غرب، مردم و کشورش را قربانی جنگی کرد که با هر نتیجهای نهایتاً فقط به سود و انتفاع هرچه بیشتر ناتو تمام خواهد شد. به عنوان نمونه، سفر زلنسکی به امریکا به وضوح حقارت و ضعف اوکراین را نشان داد که در آن، رئیسجمهور و معاونش (جیدی ونس) او را به صورت علنی و در حضور رسانهها تحقیر کردند. اکنون پهلوی نیز به طور محقرانه از همین الگو پیروی میکند و مردم و کشور ایران را قربانی اهداف شوم امریکا و رژیم جنایتکار صهیونیستی میکند، بیآنکه حتی کوچکترین عوایدی نصیبش شود. او در این سخنرانی، تداوم جنگ و در حقیقت نابودی کشور را «یک سود صلح با ابعاد تاریخی برای اروپا، برای منطقه دریای سیاه، برای خاورمیانه و بقیه جهان ایجاد میکند» خواند.
با وجود این، اما آنها از نظر وطندوستی در مقابل هم قرار دارند، پهلوی برخلاف زلنسکی، از کشتار مردم ایران حمایت کرده و از آن ابراز خرسندی میکند.
در حالی که پهلوی با نقشآفرینیهای جعلی تلاش میکند که رؤیای رهبر بودن جریان مزدور پس از فردای جمهوری اسلامی را در سخنرانیهایش محقق کند، ترامپ بارها بعد از جنگ به یک گزینه از داخل ایران تأکید کرده و در این مورد گفته است: «درباره رضا پهلوی حرف میزنند، اما میدانم، او سالها و سالهاست که آنجا [ایران]نبوده است.» در واقع، حتی ترامپ هم به پهلویها فکر نمیکند، چه برسد که روی آن سرمایهگذاری کند.