03 / 11 /1404
پریسا صالحی در گفتوگو با خبرنگار آنا، با اشاره به بحرانهای کشور بیان کرد: بهعنوان یک استاد رشته علوم انسانی به بحرانها نگاه میکنم و این نگاه میتواند با نگاه استادان رشتههای دیگر مانند فنی و مهندسی متفاوت باشد. از نظر من، بهعنوان یک استاد علوم انسانی، اشتباهترین کار در بحرانها محدود کردن دایره پیرامون دانشجویان است؛ چراکه رسانههای بیگانه با طعمه قرار دادن این قشر و فریب آنان، تلاش میکنند افکار و احساساتشان را تحت تأثیر قرار دهند.
صالحی افزود: با ظهور بحرانها، حضور دانشجویان در کلاسهای درسی بسیار حائز اهمیت است و بحثهایی که در رشتههای دانشگاهی، بهویژه در حوزه علوم انسانی، شکل میگیرد، به افزایش بینش دانشجویان نسبت به بحرانها کمک میکند تا به آگاهی لازم برسند و در دام رسانههای بیگانه نیفتند. از آنجا که با بروز بحرانها همواره هجمههایی نسبت به محیط دانشگاه وارد میشود، حضور دانشجویان در کلاسهای درس، علاوه بر ایجاد نگاههای چندجانبه از سوی استادان، دوستان و دیگر دانشجویان، نگاه عمیقتر و مهمتری نیز در دانشجو ایجاد میکند و او را نسبت به هجمههای واردشده علیه محیط دانشگاه آگاه میسازد. این موضوع به تعدیل هیجانات دانشجویان در شرایط بحرانی کمک میکند و در عین حال، هدف مهم تداوم آموزش در این شرایط حفظ میشود.
وی با اشاره به نقش استادان در تبیین مسائل برای دانشجویان گفت: در جریان اتفاقات سال ۱۴۰۱ که یکی از بحرانهای بزرگ کشور بود، همواره با الهام گرفتن از زبان و ادبیات فارسی و تاریخ این مرز و بوم، دانشجویان را راهنمایی و تبیین میکردم و با اشاره به آثار کهن و برجسته زبان و ادبیات فارسی همچون مثنوی معنوی و آثار عطار نیشابوری، مفاهیم آگاهی و مدیریت بحران را به دانشجویان آموزش میدادم.