یک طرح پسادکتری با حمایت بنیاد ملی علم ایران، امکان استفاده از پسماندهای لیگنوسلولزی در ساخت باتریهای لیتیومیونی سازگار با محیطزیست را بررسی و تبیین کرده است.
جوان آنلاین: به گزارش مرکز ارتباطات و اطلاعرسانی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاست جمهوری، طرح پسادکتری استفاده از پسماند فورفورالگیری شده باگاس در ساخت الکترودهای باتری لیتیومیونی به عنوان یکی از طرحهای پژوهشی حمایتشده از سوی بنیاد ملی علم ایران، در بخش تحقیقات علوم چوب و کاغذ مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور به انجام رسیده است. این طرح از سوی جابر حسینزاده و با راهنمایی سعید مهدوی اجرا شده و بر بهرهگیری از لیگنین بهعنوان یک ماده زیستپایه در فناوریهای نوین ذخیرهسازی انرژی تمرکز دارد.
زیستتوده؛ جایگزینی پایدار برای منابع فسیلی
جابر حسینزاده، مجری این طرح پژوهشی با اشاره به چالشهای جهانی ناشی از مصرف بیرویه منابع فسیلی عنوان کرد: آلودگیهای زیستمحیطی و محدود بودن ذخایر تجدیدناپذیر، ضرورت حرکت به سمت منابع جایگزین را دوچندان کرده است. به گفته وی، زیستتوده با تولید سالانه بالغ بر ۱۷۰ میلیارد تن، بهدلیل تجدیدپذیری، کمهزینه بودن و خطرات کمتر زیستمحیطی، گزینهای مناسب برای جایگزینی سوختهای فسیلی محسوب میشود.
وی افزود: مواد لیگنوسلولزی، بهعنوان فراوانترین منبع زیستتوده با تولید سالانه حدود ۱۰ میلیارد تن در جهان، در دهههای اخیر مورد توجه گسترده پژوهشگران قرار گرفته و قابلیت بالایی برای تبدیل به مواد شیمیایی باارزش، مواد کربنی، هیدروژلها، آئروژلها و کاربرد در حوزههایی همچون ذخیره انرژی، زیستپزشکی و تصفیه آلایندههای آب و هوا دارد.